16 Σεπτεμβρίου 2014

«Υποφέρω από το άγγιγμα των χειλιών σου ...

... μα πιο πολύ υποφέρω από το ξύλο που μου δίνεις»



Τα δένδρα είναι πράσινα
Ο ουρανός γαλανός
πάμε να δηλητηριάσουμε
τα περιστέρια του πάρκου



Despite producing several hundred original songs Kreisler may occasionally have used ideas and material from other artists in his work. His song "Die Hand" shows strong similarities to Tom Lehrer's "I Hold Your Hand in Mine", first recorded by Lehrer in 1953 on the album Songs by Tom Lehrer. Lehrer's recording predates by several years any documented recording or performance of that song by Kreisler as well as Kreisler's return to performance in German-speaking countries in 1955. Kreisler's "Taubenvergiften im Park" (first released as "Frühlingslied") has strong similarities to Lehrer's "Poisoning Pigeons in the Park". Kreisler and Lehrer each deny copying from the other; so far no one has succeeded in establishing which song was written first. Kreisler's "Das Mädchen mit den drei blauen Augen" appears to be related to the Abe Burrows song "The Girl with the Three Blue Eyes" (first recording 1950). Kreisler's song "Bidla Buh" (first recorded in the 1950s) appears to be related to the Rodgers and Hart number "To Keep My Love Alive" composed in 1943.

Βήμα, Ιούλιος 1959

6 σχόλια:

δύτης των νιπτήρων είπε...

Την ίδια εποχή (ακριβώς όμως), ο Μπορίς Βιάν και η Μαγκαλί Νοέλ:
https://www.youtube.com/watch?v=pchB-4dKpDE

δύτης των νιπτήρων είπε...

Σκέφτομαι λοιπόν τώρα, μια και συνέπεσε με το τέλος μιας χρονιάς που για μένα σημαδεύτηκε από την παρακολούθηση σχεδόν της πλήρους σειράς των ταινιών της Χάμμερ, ότι το δημοσίευμα του Βήματος του 1959 δεν είναι τόσο άστοχο ή αστείο όσο ίσως μας φαίνεται με την πρώτη ματιά. Αλλά απ' ό,τι ξέρω (ή μάλλον, ό,τι δεν ξέρω) δεν έχει γραφτεί η ιστορία του τρόμου στον δυτικό πολιτισμό, ε;

(Να πω όμως ότι εδώ είχα δοκιμάσει ένα προσχέδιο της ιστορίας του φόνου)

Manchurian είπε...

Και την ίδια εποχή, ίσως προηγείται ελάχιστα, γίνεται επιτυχία στην Αμερική ο Μακ ο Μαχαιροβγάλτης, έστω με σιδερωμένους τους στίχους.

Νομίζω θα πρέπει να συμπεριλάβεις την Όπερα της Πεντάρας στο προσχέδιο.

silezukuk είπε...

Με έβαλε σε σκέψεις το "άρρωστοι καλλιτέχναι". Το έψαξα και βρήκα αυτό [http://goo.gl/gt8pvM]: "In the 1950s, a new generation of comedians produced political satire that was biting, experimental, and irreverent. [...] The new political satirists, along with comedians specializing in social commentary, were dubbed the “sick comics” by the press. The “sick” label, cartoonist Jules Feiffer has argued, was mistaken: “A humorist will hold up a mirror, look at its reflection chuckle warmly and say ‘Well it’s silly but it’s not such a bad reflection after all’; a satirist will have a darker view.” These satirists, Feiffer contended, “weren’t sick. But they had to be handled, tagged, pinned down somehow because they were dangerous.”

Κάνει λάθος ο Φάιφερ, η σωστή πρόταση χρειάζεται αλλαγή μετά το because: "But they had to be handled, tagged, pinned down somehow because they had to."

silezukuk είπε...

Ενδιαφέρουσες και οι κουβέντες του Andrew Sarris: "There was a time in America when the sick rivaled the cool" ---> http://goo.gl/Zscj52

Manchurian είπε...

Ενδιαφέρουσες παραπομπές, κάποτε θα ακολουθήσει και η δική μας Βουλή.