Είδα την Άννα κάποτε (αδύνατη και νευρική)

Έθνος 3/5/1940, συνέχεια από το προηγούμενο

Μύρισε Άνοιξη

Jason Bell, μέσω My Modern Metropolis

Πνευματικοί διάλογοι, για τη γλώσσα και το σεξ

Το άρθρο με τον τίτλο «Φίλε, αναρχικέ» έψαχνα. Αλλά θα το βρω, που θα μου πάει!!! (τα θαυμαστικά ελάχιστη σπονδή στην Αιθεροβάμονα)

Αιθεροβάμων

Γιατί τόση υποχώρηση;;; Γιατί αυτός ο συμβιβασμός;;; Σε ποιανού το στόμα, σε κάθε εξόρμηση, έρχεται η φράση:Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό “Η Δράση μας”;;; Καταφέραμε κάτι επί της ουσίας με αυτή την αλλαγή;;; Γιατί δεν αντικαθιστούμε και το πολυτονικό τότε;;;
Κάποιες αλλαγές, είναι πραγματικά τρομαχτικές… σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι ίσως, κάποτε αλλάξουν όλα…! Λίγο- λίγο προχωρούν όλα… γιατί όχι κι εμείς…;;;

friedlich

Εγώ δε βλέπω καμία υποχώρηση, κανένα συμβιβασμό, μόνο μια διόρθωση, που μάλιστα μπορούσε (και ίσως έπρεπε) να είχε γίνει εδώ και καιρό. Επίσης εκτιμώ, πως στο στόμα των περισσότερων θα στέκεται πολύ καλύτερα το “Η Δράση μας” από το αρχαιοπρεπές “Η Δράσις μας”, αν δεν είχε εκλείψει ήδη το τελευταίο δηλαδή.
Η γενίκευση από τη διόρθωση της κατάληξης ενός ουσιαστικού στην κατάργηση του πολυτονικού μου φαίνεται υπερβολική. Άλλο η προσαρμογή στη σημερινή κλίση και τις καταλήξεις των ουσιαστικών και ρημάτων και άλλο η κατάργηση του πολυτονικού.
ΥΓ. Περισσότερο τρομακτικό βρίσκω το να μην μπορούμε να διακρίνουμε πού αξίζει να υψώνουμε τη φωνή μας.

Ωραιοζήλη

Η αλλαγή έγινε μόνο στο εξώφυλλο,στη “βιτρίνα” θα λέγαμε του περιοδικού κι αυτό γιατί είναι το πρώτο και ίσως το μόνο που βλέπουν κάποιοι συμφοιτητές μας.Το αρχαιοπρεπές “Η Δράσις μας” ίσως να τους προκαταλάμβανε αρνητικά.

Αιθεροβάμων

Γιατί δεν αρχίζουμε να φοράμε παντελόνια τότε;;; Και πιο προσβάσιμες θα είμαστε και πιο οικείες προς τους συμφοιτητές μας!!! Εξάλλου, η “βιτρίνα” θα αλλάξει… το περιεχόμενο θα μείνει το ίδιο!!! 

Γεώργιος Φ. Κ.

Και σε τι υστερεί δηλαδή μια Χριστιανή που φοράει παντελόνια από μία άλλη που δε φοράει; Είναι μέτρο σύγκρισης αυτό;

Όποιου του μέλλει να πνιγεί

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται

Κύριε μάρτυς, το 1953 ή 1954, όταν εγένετο η πρώτη προσφυγή της Ελλάδος εις τα Ηνωμένα Έθνη, σε μια μικρή εφημερίδα που εξεδίδετο τότε, τα «Αστυνομικά Νέα», είχε γραφή ένα άρθρο εναντίον του Μακαρίου. Κατηγορούσε τότε ο αρθρογράφος τον αρχιεπίσκοπον ότι αντί να πάρη τον «επισκοπικόν σάκκον», «περιεφέρετο εις τας πρωτευούσας των μεγάλων χωρών» κλπ. Αποτέλεσμα του άρθρου εκείνου ήτο, μεταξύ των άλλων, δι' ενεργειών Ιωάννου Πανοπούλου, του στρατηγού Μπενηψάλτη και του υποφαινομένου, να αποταχθή ο τότε αρχηγός της αστυνομίας Άγγελος Έβερτ. Διότι εκ μόνου του γεγονότος ότι το άρθρον ανέφερε περί «σάκκου» και όχι περί «ράβδου» ποιμαντορικής, συνήγετο το συμπέρασμα ότι ο αρθρογράφος ήτο ξενοκίνητος, καθ' όσον, όπως είναι γνωστόν, τοιαύτην έκφρασιν δια τους επισκόπους μας δεν χρησιμοποιούμεν ημείς οι ορθόδοξοι, αλλά οι προτεστάνται.Και ο Έβερτ κατήγετο από προτεσταντικήν οικογένειαν... Τα λέγω όλα αυτά για να επιστήσω την προσοχήν σας εις το ότι, όπως και στην συγκεκριμένη εκείνη περίπτωσι, έτσι και τώρα και ένα ασήμαντον γεγονός θα ήτο δυνατόν να οδηγήση εις την συναγωγήν άκρως σημαντικών συμπερασμάτων.

Μακεδονία 20/12/1966, σελίδα 9, 7η στήλη, Δίκη ΑΣΠΙΔΑ

Ετοιμάστε τα σερβίτσια, το δείπνο προβλέπεται μακρύ

Εδώ είναι λοιπόν, που προσδιορίζουμε τον κυριότερο εχθρό μας. Στην ακροδεξιά, στην πολιτική εκείνη τάση που μας έχει ως ζωτικό χώρο τον ''Εθνικό χώρο''. Τους εθνικόφρονες αστούς, τους πατριδοκάπηλους βιβλιοπώληδες, τους τηλεοπτικούς αστέρες, τους '' πατριώτες'' Ιεράρχες, τους ''δικούς μας'' αστυνομικούς, τους μαϊντανούς του star system, τους θρασύδειλους μασόνους, τους φετιχιστές ρατσιστές με ανώτερα σπέρματα, τους ιδεολόγους της εξωγήινης καταγωγής μας, τους σκυλάδες και τους μπουζουκόβιους της αριστοκρατίας, τους αριστεροδεξιούς ορθόδοξους Ελληναράδες του καναπέ και τους ηλίθιους που περιμένουν η ζωή τους να αλλάξει αν επέμβουν οι Ρώσοι στην Πόλη!

Ποιος τα γράφει αυτά; Αν έλειπαν οι "δικοί μας" αστυνομικοί και οι θρασύδειλοι μασόνοι, μάλλον κάποια οργισμένη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ.

Όμως όχι. Τα γράφει ο σάπιος ανθός του νεοναζιστικού χώρου.

Επανάσταση