Ο Μεκόνγκ είναι ένας ολάνθιστος κήπος

Ο Τάκης Μίχας έστειλε γράμμα από τον ποταμό Μεκόνγκ στο Protagon.

Είναι τόσο καλογραμμένο που ο συντάκτης των δελτίων τύπου της Ασιατικής Τράπεζας Ανάπτυξης αντέγραψε περίπου το μισό.

Δυστυχώς όμως δεν ακολουθούν όλοι το παράδειγμα του Τάκη Μίχα, την κουραστική επιτόπια ερευνητική δημοσιογραφία.

Κάποιοι εγκάθετοι του ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενοι την απήχηση που θα έχει το αντάρτικο κάλεσμα του Τάκη Μίχα προς επιχειρηματικό κόσμο της Ελλάδας, έβαλαν μπρος τη μηχανή της κινδυνολογίας.

Δεν θα τους περάσει, το φως της ανεξάρτητης έρευνας του Τάκη Μίχα θα σκορπίσει τα σκοτάδια της στρατευμένης προπαγάνδας τους.

(ο κήπος του τίτλου είναι χαρούμενη ανάμνηση από τη δεκαετία του 80, όταν οικογενειακή γνωστή μιας κάποιας ηλικίας στα αγωνιώδη τηλεφωνήματα των παιδιών της απαντησε πως είναι μια χαρά και "η Σεούλ ένας ολάνθιστος κήπος")

Έχει όρια η ελευθερία του λόγου;

Ανεξαρτήτως λοιπόν αν συμφωνούμε ή αν διαφωνούμε με τις συγκεκριμένες απόψεις της Λαμπρινής Θωμά, υπερασπιζόμαστε το δικαιώματα του να εκφράζει τη γνώμη της χωρίς φόβο ότι θα διωχθεί από τον διευθυντή της. Η χώρα σήμερα έχει ανάγκη από ελεύθερους δημοσιογράφους που λένε με θάρρος την γνώμη τους και όχι από φοβισμένους εργαζόμενους που αγωνιούν μήπως και τιμωρηθούν για αυτά που λένε. Περισσότερη ελευθεροτυπία αναζητά, σαν οξυγόνο, η κοινωνία και όχι νέους λογοκριτές.

 (συνυπογράφει ο Τάκης Καμπύλης)

Ευάγγελος Νίξον

Κάηκε κινηματογράφος το 1988 εξαιτίας του Τελευταίου Πειρασμού;

Το ερώτημα το προκάλεσε ένα τουίτ.

Και με έκπληξη διαπίστωσα ότι υπήρχαν άνθρωποι, άσχετοι μεταξύ τους, που όντως θυμόντουσαν να έχει καεί κινηματογράφος στα επεισόδια που δημιούργησαν φανατικοί χριστιανοί κατά την προβολή του Τελευταίου Πειρασμού.

Κι εγώ κύριε, εγώ γιατί δεν θυμόμουνα τίποτα; Μπορεί να έχουν περάσει κοντά 25 χρόνια αλλά δεν ξεχνιέται εύκολα τέτοιο πράγμα.

Αν δεν έχεις ιδέα τι είχε συμβεί να μια πρόγευση, από τον Ορθόδοξο Τύπο της 30ης Σεπτεμβρίου 1988

Το τι συνέβη στις 13 Οκτωβρίου, όταν προβλήθηκε η ταινία, το μαθαίνουμε από τα Νέα της επομένης

Δακρυγόνα έπεσαν, καμία αναφορά σε φωτιά.

Ωραία πολεμική ατμόσφαιρα, αλλά κόντρα στη λαϊκή σοφία όπου υπάρχει δακρυγόνος καπνός δεν υπάρχει απαραίτητα και φωτιά.

Τότε πως γίνεται άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους να θυμόνται κάψιμο κινηματογράφου;

Η πρώτη εξήγηση νομίζω είναι η παραπάνω φωτογραφία. Με την πάροδο του χρόνου το μυαλό την έχει κατατάξει στην κατηγορία πυρκαγιές.

Η δεύτερη εξήγηση είναι πως αν κάτι συμβαίνει εις Πααρισίους, ε δε μπορεί, θα συνέβει και εδώ.

Και η τρίτη και καλύτερη εξήγηση, πααναθεμά σε Κούλολου!

Βήμα 16-10-1988

αλλά το βάρος παραμένει στη συνείδησή τους

Είναι απίστευτό, είναι μεγαλειώδες

γι' αυτό κοπάνα

Ο θεός της ετυμολογίας δεν πάει διακοπές

Επιπλέον, στο πλαίσιο της γενικότερης αίσθησης ελληνικότητας που δημιουργείται από την επικοινωνία, κρίθηκε κατά πλειοψηφία από την Επιτροπή ότι οι φράσεις «… έτσι βγήκε το όνομα AMSTEL» και «Αμοιράκης Στέλιος AM-STEL» επιτείνουν την ενδεχόμενη σύγχυση ή/και παραπλάνηση, προσκρούουν στο άρθρο 5 του ΕΚΔ-Ε και πρέπει επίσης να τροποποιηθούν αναλόγως.

Δηλαδή υπάρχει λογικός άνθρωπος που βλέποντας τη διαφήμιση αυτή του δημιουργήθηκαν αμφιβολίες για την ετυμολογία της λέξης Amstel;

Προτείνω τη δημιουργία βραβείου πορτοκαλοφοβίας.