Αλλά δεν υπάρχει μόνο εξουσία: υπάρχει και αντιπολίτευση. Στην Ιταλία αυτή η αντιπολίτευση είναι τόσο πλατιά και ισχυρή, ώστε από μόνη της να αποτελεί εξουσία: αναφέρομαι φυσικά στο ιταλικό κομμουνιστικό κόμμα. Είναι βέβαιο πως αυτή τη στιγμή η παρουσία ενός μεγάλου κόμματος στην αντιπολίτευση όπως είναι το ιταλικό κομμουνιστικό κόμμα είναι η σωτηρία της Ιταλίας και των φτωχών δημοκρατικών θεσμών της.
Το ιταλικό κομμουνιστικό κόμμα είναι ένας καθαρός τόπος σε μια βρώμικη χώρα, ένας τίμιος τόπος σε μια ανέντιμη χώρα, ένας καλλιεργημένος τόπος σε μια ακαλλιέργητη χώρα, ένας ανθρωπιστικός τόπος σε μια καταναλωτική χώρα.
...
Αλλά ακριβώς όλα αυτά που ανέφερα σαν θετικά για το ιταλικό κομμουνιστικό κόμμα αποτελούν και τη σχετικά αρνητική στιγμή. Η διαίρεση της χώρας σε δύο χώρες, η μία βουτηγμένη ως το λαιμό στον εξαυτελισμό και στον εκφυλισμό και η άλλη ακέραια και όχι συμβιβασμένη, δεν μπορεί να είναι αιτία ειρήνης και εποικοδόμησης.
Παζολίνι 1974
