04 Σεπτεμβρίου 2015

Φωτογραφική αμνησία

Η Ξένια Κουναλάκη και ο Πάσχος Μανδραβέλης διαφωνούν σχετικά μα την δημοσίευση της φωτογραφίας ενός νεκρού παιδιού, του Αϊλάν.

Κοινό σημείο αναφοράς η φωτογραφία του γυμνού κοριτσιού στο Βιετνάμ που τρέχει να σωθεί από τον βομβαρδισμό.

Διαφορετικά τα συμπεράσματα, αλλά αυτό είναι το σημείο που συναντιώνται.

Γιατί αυτή η φωτογραφία;

Δεν αντιλέγω πως είναι εμβληματική. Και αφού δείχνει ένα παιδί να υποφέρει, εύλογο είναι νευρώνες διαφορετικών μυαλών να ανταποκριθούν κατά τον ίδιο τρόπο στο ερέθισμα από τον Αϊλάν.

Αλλά είναι αυτό αρκετό για να εξηγηθεί η σύμπτωση; Δεν υπάρχουν άλλες εμβληματικές φωτογραφιές παιδιών σε εξίσου τραγική θέση με τον Αϊλάν;

Γνωρίζω μία, την έχω συγκρατήσει επειδή ένα πολύ ωραίο μπλογκ, το Prison Photography, ασχολήθηκε μαζί της εξαντλητικά.

Θα έλεγα μάλιστα πως η ομοιότητα των φωτογραφιών του Αϊλάν και της Φαμπιέν είναι τέτοια ώστε να προκαλεί ένα αίσθημα deja vu.

Γιατί η προ πενταετίας εικόνα της Φαμπιέν παραχώθηκε τόσο βαθιά, ενώ της Κιμ είναι διαθέσιμη σε πρώτη ζήτηση παρά τα σαράντα και χρόνια που έχουν μεσολαβήσει;

Δεν αφορά φυσικά μόνο την ΞΚ και τον ΠΜ, ούτε ευρύτερα τον ελληνικό τύπο και το ελληνικό διαδίκτυο. Δεν κατάφερα να βρω καμία αναφορά στη φωτογραφία της Φαμπιέν πουθενά, αλλά πάλι δεν έψαξα και πολύ. Θα χαρώ να κάνω λάθος.

Ως προς το γιατί ξεθώριασε η φωτογραφία της Φαμπιέν κλίνω προς τη θέση της ΞΚ.

Αλλά και ο ΠΜ έχει ένα δίκιο. Όχι πως είναι καθήκον του τύπου να αποστασιοποιείται από την είδηση, αλλά ότι πλέον είναι περιορισμένη η δυνατότητα του τύπου να θέτει το πλαίσιο της είδησης.

Κάτι τελευταίο. Η φωτογραφία της Κιμ, όσο κι αν συγκλόνισε, μάλλον δεν επηρέασε την πορεία του πολέμου του Βιετνάμ. Λίγους μήνες αργότερα, στα Χριστούγεννα του Χριστούλη το 1972, η γη του Βιετνάμ έτρεμε καθώς υποδεχόταν είκοσι χιλιάδες τόνους βομβών.

Και ένα τελευταίο deja vu.

27 Ιουλίου 2015

Ο ελέφαντας έξω από το δωμάτιο (θεατρικό)

― Τά 'μαθες; Ελέφαντας γρονθοκόπησε άνθρωπο!

― Το άκουσα, αλλά μου φάνηκε παραμύθι. Ήσουνα μπροστά;

― Όχι, αλλά στην kathimerini.gr έχουν το βίντεο. Ο τύπος όταν ήταν πιτσιρίκι είχε κάνει καψόνι στον ελέφαντα, ο οποίος προφανώς δεν το ξέχασε.

― Καλά, κι επειδή έτσι λέει αυτός πάει να πει πως έτσι είναι;

― Μη δεις την Καθημερινή να έχει μια επιτυχία, αμέσως να επιτεθείς! Ε λοιπόν υπάρχει βίντεο και από το επεισόδιο όταν ήταν παιδί. Το ανέβασαν κι αυτό μαζί με το σημερινό.

― Και που το βρήκε η Καθημερινή;

― Δεν το βρήκε, τους το έδωσε αυτός ο τύπος. Ικανοποιήθηκες τώρα;

― Λίγο ναι. Φαντάζομαι εξακρίβωσαν ότι και στα δύο βίντεο είναι ο ίδιος ελέφαντας;

― Είσαι με τα καλά σου; Προφανώς είναι ο ίδιος. Στο ένα μικρός, στο άλλο μεγάλος.

― Το προφανώς από που προκύπτει; Έχει αριθμό κυκλοφορίας πάνω του; Δε λέω, βγάζει νοήμα το σημερινό συμβάν αν είναι ο ίδιος ελέφαντας. Αλλά επειδή έτσι βγαίνει νόημα δεν πάει να πει πως γι' αυτό το λόγο είναι το ίδιο ζώο. Πάντως δε νομίζω να ήταν μεγάλος κόπος για την Καθημερινή να κάνει μια επαλήθευση.

― Τι σου έχει κάνει η Καθημερινή ήθελα νά 'ξερα. Όλοι ξέρουν ότι οι ελέφαντες φημίζονται για τη μνήμη τους.

― Επειδή φημίζονται δεν σημαίνει πως ο συγκεκριμένος ελέφαντας, δέχομαι για μια στιγμή πως είναι ο ίδιος, χτύπησε τον άνθρωπο επειδή τον αναγνώρισε μετά από χρόνια. Θα προτιμούσα να ακούσω από ένα ζωολόγο για το είδος της μνήμης των ελεφάντων. Και βέβαια να μας πει αν είναι φυσιολογική μια τέτοια συμπεριφορά από ελέφαντα. Μήπως δηλαδή ένας άλλος ελέφαντας θα αντιδρούσε π.χ. με φωνές, ενώ αυτός ήταν βίαιος από αντίδραση στην εκπαίδευση που του κάνουν στο τσίρκο.

― ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ!

― ...

― ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΤΗ ΒΙΑ ΑΠ' ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ!

― Μα εγώ δεν ...

― Εσύ και οι ομοιοί σου την Καθημερινή δεν θα την ξαναπιάσετε στο στόμα σας!

― Μα ...

― ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ!

(αυλαία)


21 Ιουλίου 2015

Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός, η διακήρυξη

Θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε στην Ελλάδα μια σοσιαλιστική δημοκρατία. Δηλαδή μια εξουσία των εργαζομένων, που θα εμπνέεται από τις επαναστατικές ιδέες της εργατικής τάξης.

Ο σοσιαλισμός που θα εγκαθιδρύσουμε θα είναι ελληνικός, θα αποπνέει ρωμιοσύνη.

[Η] πορεία πρός το δημοκρατικό μετασχηματισμό ... δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη μέθεξη του Λαού μέσα απ' όλες τις μορφές της συλλογικής δημιουργίας.

[Ο] μετασχηματισμός δεν είναι μόνο μια διαδικασία μεταβολής των οικονομικών διαρθρώσεων, αλλά και μια βαθιά πολιτιστική και ηθική μεταρρύθμιση, που αγγίζει όλες τις σφαίρες του δημόσιου του και του ιδιωτικού.

[Ώ]σπου ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός να γίνει κυβέρνηση, ώστε η νέα ηγεμονία να καταστεί κυριαρχική δύναμη, για να αποθέσει τη σφραγίδα της σαν τέτοια στους θεσμούς, την πολιτιστική ανάπτυξη, την ηθική διάπλαση (διάσταση).

Ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός δεν μπορεί παρά να είναι το κόμμα των πραξικοπηματιών, σωστά;

Το ξέρω ότι είναι φανερό πως το σωστά το έγραψα λίγο ειρωνικά, μη νομίζετε.

Αλλά επειδή δυο-τρεις μπορεί να θεωρήσουν πως όντως ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός (πως μ' αρέσει να το γράφω!) είναι το κόμμα που θα συνιδρύσουν η Ζωή, ο Παναγιώτης, ο Πάνος, η Ραχήλ και τ' άλλα παιδιά, προσοχή.

Το κέιμενο (ακολουθούν αποσπάσματα προσεκτικά επιλεγμένα για τη δημιουργία εντυπώσεων) είναι κοντά τριάντα ετών, Δεκέμβριος του 1985.

Θα μπορούσε να θεωρηθεί προοίμιο της διάσπασης του ΚΚΕ εσ. σε ΚΚΕ εσ/Α.Α. και Ελληνική Αριστερά.

Και συγγραφέας του δεν είναι ο Μπανιάς, αλλά ο Κύρκος. Ναι, ο Λεωνίδας με τη φυσαρμόνικα που όλοι νοσταλγούμε γιατί αυτός ήταν ο αριστερός που θα ήθελε για φίλο κάθε μη αριστερός.


19 Ιουλίου 2015

Και με κομπιούτερς κατά των κακοποιών...


Η χρήση από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ηλεκτρονικών υπολογιστών άρχισε από το 1966 και σήμερα έχουν αναπτυχθεί 90 περίπου μηχανογραφικές εφαρμογές, που καλύπτουν θέματα διοικητικά και επιχειρησιακά (υλικού, προσωπικού, υπηρεσιών, αναζήτησης προσώπων, οχημάτων, αντικειμένων, κλπ).

Το υπουργείο διαθέτει τον ακόλουθο εξοπλισμό σε Η/Υ (ηλεκτρονικοί υπολογιστές):

  1. Η/Υ IBM S/38 MOD 7 με 20 τερματικούς σταθμούς που λειτουργεί σε 24ώρη βάση και ικανοποιεί ανάγκες σε θέματα διοικητικά και αποστολής.
  2. Η/Υ CDC-3500, ο οποίος θα αντικατασταθεί μέσα στο 1986.
  3. Δύο (2) τερματικούς σταθμούς CYBER 18-10M που συνδέονται στον Η/Υ CDC-3500 και έχουν περιορισμένη δυνατότητα τοπικής επεξεργασίας.
  4. Ένα (1) σύστημα εισαγωγής δεδομένων (DATA ENTRY) CYBER 18-20M με 12 οθόνες-πληκτρολόγια και δυνατότητα τοπικής επεξεργασίας και
  5. Δύο (2) συστήματα εισαγωγής δεδομένων PERTEX XL-40 με 25 συνολικά οθόνες-πληκτρολόγια.
Πρέπει να προσθέσουμε ότι επίκειται η παραλαβή και εγκατάσταση ενός Η/Υ IBM 4381 που θα αντικαταστήσει τον Η/Υ CDC-3500 και θα επιτρέψει την ανάπτυξη νέων μηχανογραφικών εφαρμογών.

(Τα Νέα, Αύγουστος 1985)

04 Ιουλίου 2015

Σκυλίσια ψήφος

Ένα πρόβλημα με τις ιστορικές αναλογίες είναι ότι συνήθως δεν είναι έγκυρες.

Ένα άλλο πρόβλημα, δικό μας, είναι ότι ειδικά η ελληνική ιστορία προσφέρεται για να διαλέξει κανείς την ιστορική αναλογία που τον βολεύει.

Δεν έχω στοιχεία να το υποστηρίξω αλλά το δημοφιλέστερο αντικείμενο των αναλογιών πρέπει είναι οι μάχες. Η μάχη του Μαραθώνα, οι Θερμοπύλες, η ναυμαχία της Σαλαμίνας, τα διάφορα επεισόδια του Πελοποννησιακού πόλεμου, η Άλωση, τα διάφορα επεισόδια της επανάστασης του 1821, ο πόλεμος του 1897, οι βαλκανικοί, η μικρασιατική εκστρατεία, ελληνοϊταλικός και ελληνογερμανικός πόλεμος του 40-41, ο εμφύλιος (για τους μερακλήδες), η εισβολή στην Κύπρο.

Αν και σαφώς υπάρχουν χώροι που χρησιμοποιούν τη ρητορική προσφυγή στις μάχες περισσότερο από άλλους, κανείς δεν αντιστέκεται στον πειρασμό.

Ό λόγος, πιστεύω, είναι γιατί όσο κι αν αστοχεί η ιστορική αναλογία, αυτό ουδόλως επηρεάζει την ψυχολογική αναλογία. Αν κάποιος ψηφίζοντας Όχι αισθάνεται όπως νομίζει ότι αισθάνονταν οι επιστρατευμένοι την 28η Οκτωβρίου, δεν χάθηκε ο κόσμος να αγνοήσει δυο, τρεις, καμιά πενηνταριά διαφορές του ιστορικού πλαισίου. Το ίδιο και κάποιος που ψηφίζοντας Ναι αισθάνεται όπως νομίζει ότι αισθάνονταν οι επαναστάτες την επαύριο της ναυμαχίας του Ναυαρίνου.

Από αυτό το πάνθεο των μαχών-ψυχολογικών ενέσεων απουσιάζει μια πολεμική περιπέτεια. Τη γνωρίζουμε από το σχολείο αλλά όσο κι αν σπάω ο κεφάλι μου δεν μπορώ να ανακαλέσω κάποια περίπτωση χρησιμοποίησής στο δημόσιο λόγο.

Η Κύρου Ανάβασις, ή η Κάθοδος των Μυρίων αν προτιμάτε.

Ένας μισθοφορικός στρατός βρίσκεται στη μέση ενός αχανούς και εχθρικού πουθενά, με την ηγεσία του αποκεφαλισμένη (κυριολεκτικά), και αναγκάζεται να επιχειρήσει το αδύνατο αυτοσχεδιάζοντας.

(μη βαράς, για περίληψη 24 λέξεων μια χαρά είναι)

Πως να το χρησιμοποιήσεις αυτό για να χτίσεις μια έστω ψευδή ιστορική αναλογία;

Άντε και η Ε.Ε είναι η περσική αυτοκρατορία, εμείς από που κι ως πού είμαστε οι Μύριοι; Υπάρχει κάτι στο οποίο να είμαστε τόσο καλοί όσο αυτοί στο να κερδίζουν (χα) τις μάχες; Και την κραυγή θάλασσα, θάλασσα σε ποια ακτή θα την φωνάξουμε; Στην Κριμαϊκή; (γεια σου Βλαδίμηρε)

Κι ανάποδα, άντε και η περσική αυτοκρατορία είναι όλα τα στραβά κι ανάποδα που μας κάνουν να μην είμαστε Ευρώπη. Δεν βλέπω πουθενά τον Ξενοφώντα του Ναι (κάτσε κάτω βρε Καμίνη). Το κυριότερο, ο Εύξεινος Πόντος των Μύριων ήταν πακτωμένος, κάθε μέρα πορείας ήταν και μία μέρα πιο κοντά στο στόχο. Ο δικός μας απομακρύνεται και δεν είμαι σίγουρος όχι αν μπορούμε να υπερκαλύψουμε την απόσταση, αλλά ούτε καν να εξακριβώσουμε τη σωστή κατεύθυνση.

Με σκοτεινή καρδιά και καθαρό μυαλό έχω αποφασίσει να ψηφίσω Ναι αύριο.

Για να απαλλαγούμε από τους ηλίθιους, όχι για να έχουν μια πέμπτη ευκαιρία τα καθάρματα.

Για να μείνουμε ζωντανοί ως την επόμενη μάχη, όχι για "πάση θυσία" ευρώ.

14 Ιουνίου 2015

Φάνηκε η γύμνια του ποδοσφάιρου μας

«Σήμερα αποδείχτηκε πως τα λίγα καλά αποτελέσματα που σημειώνει από καιρό σε καιρό η Εθνική μας ομάδα αποτελούν την εξαίρεση του κανόνα, που δείχνει τη φτώχεια του ελληνικού ποδοσφαίρου».

Την παραπάνω δήλωση έκανε χθες ο Γ.Γ. Αθλητισμού κ. Κίμωνας Κουλούρης που όπως όλοι οι απλοί Έλληνες φίλαθλοι έδειχνε λυπημένος αλλά και οργισμένος από το θέαμα που παρουσίασε η ελληνική ομάδα στον αγώνα της με την αντίστοιχη γιουγκοσλαβική. Ο κ. Κουλούρης συνεχίζοντας με έντονο ύφος είπε:

«Δυστυχώς η βιτρίνα είναι το κύριο γνώρισμα της αθλητικής μας, γενικά, κατάστασης και δεν μπορεί να κρύψει πια την έλλειψη της οποιασδήποτε αθλητικής υποδομής. Πρέπει να δεχτούμε ότι το σημερινό θέαμα του εθνικού μας συγκροτήματος αντικατοπτρίζει το ποδόσφαιρο της χώρας μας. Ήλθε λοιπόν η ώρα να γίνει σοβαρή δουλειά στο χώρο του ποδοσφαίρου. Θα αρχίσει από την εξυγίανσή του σε όλους τους τομείς. Το χτύπημα του παραγοντισμού, το χτύπημα του βεντετισμού, το χτύπημα του αντιποδοσφαίρου. Έφθασε η ώρα να τεθούν οι βάσεις, για μαζικό αθλητισμό, για αποκέντρωση των αθλητικών δραστηριοτήτων, για υποδομή. Στον ελληνικό λαό που πληρώνει για τον αθλητισμό, και ιδιαίτερα στους φιλάθλους που ποφέρουν γι' αυτόν, θέλω να στείλω μήνυμα, πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι αποφασισμένη να δικαιώσει τα οράματα και τις ελπίδες τους. Η νέα αθλητική ηγεσία θα αρχίσει προς αυτή την κατεύθυνση μια προσπάθεια. Θα χρειαστεί χρόνος, επιμονή και υπομονή. Όμως να είμαστε όλοι βέβαιοι ότι θα πετύχουμε τους στόχους μας».

Ελευθεροτυπία 30 Νοεμβρίου 1981

Για την ιστορία χάσαμε 1 (Μαύρος) - 2 (Σούριακ, Γέρκοβιτς) στο Καραϊσκάκη και η δια χειρός Παναγούλια σύνθεση της εθνικής ήταν: Παντελής (46' Δάφκος), Καρούλιας, Ιωσηφίδης (46' Κωστίκος), Καψής, Ραβούσης, Λιβαθηνός, Βαμβακούλας, Κούης, Αναστόπουλος, Μητρόπουλος, Μαύρος