29 Ιανουαρίου 2016

Η ισορροπία του Μπάρακ

Recently, a remnant of the Kastner case came before the Supreme Court of Israel. In his docudrama Mishpat Kastner [The Kastner Trial] (Tel-Aviv: Or ve'tzel, 1994), Motti Lerner made Kastner throw at Hanah Senesh's mother that her daughter broke down during the course of being interrogated and handed over her two comrades to the Hungarian police. There was no factual basis for this accusation. Moreover, Kastner never raised this allegation in court. Giora Senesh, Hannah's brother, petitioned the Supreme Court sitting as the High Court of Justice to order the Israeli Broadcast Authority to remove this scene from the play that it intended to screen on Israel's state television (H.C. 6124, 6143/94, Senesh v. The Israel Broadcast Authority, forthcoming). For the parachutists episode, see Maoz, "Historical Adjudication," 590, n. 93. The Court rejected the petition. President Barak, writing for the majority, stated: "The controversial paragraph does not reflect historical truth. It has no historical foundation whatsoever. It is not true." Nevertheless, stated Barak, "a democratic society which loves freedom does not make its protection of expression and art contingent on them reflecting the truth.... A democratic society does not protect a legend by harming freedom of expression and art. The legend must stem from the free exchange of opinions and views. It must not be a result of governmental restrictions on freedom of expression and art. Hannah Senesh's legend will exist and flourish thanks to the freedom of the truth, not following the silencing of the untruth." Barak quoted another president of the Supreme Court, Justice Moshe Landau, who stated: "The distortion of historical facts does not justify the disqualification, because its creators could argue that there is no single historical truth; rather each historian has his own truth. And, anyway, since when does untruth disqualify a movie or a play from being screened or performed in a state which guarantees freedom of expression to the citizen"; H.C. 807/78, Ein Gal v. The Board for Supervision of Films and Plays, 33(1) P.D. 274, 277. (Censorship on films exists in Israel under the Cinematograph Films Ordinance, 1927; R. H. Drayton, The Laws of Palestine [London: Waterlow and Sons, 1934], vol. 1, ch. 16, p. 135. See, generally, Daniel More, "Film and Theatre Censorship in Israel," Israel Yearbook on Human Rights 9 [1979]: 225.)

02 Ιανουαρίου 2016

Περί της προέλευσης του νεοφιλελευθερισμού

Εφημερίδα Μακεδονία 3-5-1981

Εφημερίδα Μακεδονία 5-5-1981

18 Δεκεμβρίου 2015

Φωνήεν συμβίωσης

Αναμετάδοση ηχούς από mailing list

Δεν ξέρω αν έχετε υπόψη σας δυο κοινωνιολόγους, τον Emmanuel και τον Paul, που έχουν αναπτύξει μια ριζοσπαστική θεωρία συνολικής στόρριψης κάθε μορφής θέσμισης.

Γι, αυτούς δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό, εκμεταλλευτής και εκμεταλλευόμενος, κοσμοπολίτης και εθνικιστής, απολύτως τίποτα, είμαστε όλοι ένας πολτός.


Σήμερα έχουν περιπέσει σε αφάνεια, αλλά μπορείτε να φανταστείτε τον Emmanuel σαν τον Ζίζεκ (αν σοκάρουν τα περί βίας του Ζ τι να πει κανείς για κάποιον που λέει ότι σκοπός του είναι να διαλύσει την οικογένεια σαν θεσμό και να ξεκινήσει ολοκληρωτικό πόλεμο) ενώ ο Paul είναι το χυτήριο από βγαίνουν οι τύποι που κάνουν καριέρα στα Τέντεξ.

Για να είμαι δίκαιος, και να αποδώσω τα του Α τω Α, ο μεν Paul είναι εβραίος αναντάμ παπαντάμ, ο δε Emmanuel είναι μεν αγνώστου πατρός (Κύριος οίδε ...) αλλά κάτι παίζει με τη μάνα του.
Αυτά

04 Σεπτεμβρίου 2015

Φωτογραφική αμνησία

Η Ξένια Κουναλάκη και ο Πάσχος Μανδραβέλης διαφωνούν σχετικά μα την δημοσίευση της φωτογραφίας ενός νεκρού παιδιού, του Αϊλάν.

Κοινό σημείο αναφοράς η φωτογραφία του γυμνού κοριτσιού στο Βιετνάμ που τρέχει να σωθεί από τον βομβαρδισμό.

Διαφορετικά τα συμπεράσματα, αλλά αυτό είναι το σημείο που συναντιώνται.

Γιατί αυτή η φωτογραφία;

Δεν αντιλέγω πως είναι εμβληματική. Και αφού δείχνει ένα παιδί να υποφέρει, εύλογο είναι νευρώνες διαφορετικών μυαλών να ανταποκριθούν κατά τον ίδιο τρόπο στο ερέθισμα από τον Αϊλάν.

Αλλά είναι αυτό αρκετό για να εξηγηθεί η σύμπτωση; Δεν υπάρχουν άλλες εμβληματικές φωτογραφιές παιδιών σε εξίσου τραγική θέση με τον Αϊλάν;

Γνωρίζω μία, την έχω συγκρατήσει επειδή ένα πολύ ωραίο μπλογκ, το Prison Photography, ασχολήθηκε μαζί της εξαντλητικά.

Θα έλεγα μάλιστα πως η ομοιότητα των φωτογραφιών του Αϊλάν και της Φαμπιέν είναι τέτοια ώστε να προκαλεί ένα αίσθημα deja vu.

Γιατί η προ πενταετίας εικόνα της Φαμπιέν παραχώθηκε τόσο βαθιά, ενώ της Κιμ είναι διαθέσιμη σε πρώτη ζήτηση παρά τα σαράντα και χρόνια που έχουν μεσολαβήσει;

Δεν αφορά φυσικά μόνο την ΞΚ και τον ΠΜ, ούτε ευρύτερα τον ελληνικό τύπο και το ελληνικό διαδίκτυο. Δεν κατάφερα να βρω καμία αναφορά στη φωτογραφία της Φαμπιέν πουθενά, αλλά πάλι δεν έψαξα και πολύ. Θα χαρώ να κάνω λάθος.

Ως προς το γιατί ξεθώριασε η φωτογραφία της Φαμπιέν κλίνω προς τη θέση της ΞΚ.

Αλλά και ο ΠΜ έχει ένα δίκιο. Όχι πως είναι καθήκον του τύπου να αποστασιοποιείται από την είδηση, αλλά ότι πλέον είναι περιορισμένη η δυνατότητα του τύπου να θέτει το πλαίσιο της είδησης.

Κάτι τελευταίο. Η φωτογραφία της Κιμ, όσο κι αν συγκλόνισε, μάλλον δεν επηρέασε την πορεία του πολέμου του Βιετνάμ. Λίγους μήνες αργότερα, στα Χριστούγεννα του Χριστούλη το 1972, η γη του Βιετνάμ έτρεμε καθώς υποδεχόταν είκοσι χιλιάδες τόνους βομβών.

Και ένα τελευταίο deja vu.

27 Ιουλίου 2015

Ο ελέφαντας έξω από το δωμάτιο (θεατρικό)

― Τά 'μαθες; Ελέφαντας γρονθοκόπησε άνθρωπο!

― Το άκουσα, αλλά μου φάνηκε παραμύθι. Ήσουνα μπροστά;

― Όχι, αλλά στην kathimerini.gr έχουν το βίντεο. Ο τύπος όταν ήταν πιτσιρίκι είχε κάνει καψόνι στον ελέφαντα, ο οποίος προφανώς δεν το ξέχασε.

― Καλά, κι επειδή έτσι λέει αυτός πάει να πει πως έτσι είναι;

― Μη δεις την Καθημερινή να έχει μια επιτυχία, αμέσως να επιτεθείς! Ε λοιπόν υπάρχει βίντεο και από το επεισόδιο όταν ήταν παιδί. Το ανέβασαν κι αυτό μαζί με το σημερινό.

― Και που το βρήκε η Καθημερινή;

― Δεν το βρήκε, τους το έδωσε αυτός ο τύπος. Ικανοποιήθηκες τώρα;

― Λίγο ναι. Φαντάζομαι εξακρίβωσαν ότι και στα δύο βίντεο είναι ο ίδιος ελέφαντας;

― Είσαι με τα καλά σου; Προφανώς είναι ο ίδιος. Στο ένα μικρός, στο άλλο μεγάλος.

― Το προφανώς από που προκύπτει; Έχει αριθμό κυκλοφορίας πάνω του; Δε λέω, βγάζει νοήμα το σημερινό συμβάν αν είναι ο ίδιος ελέφαντας. Αλλά επειδή έτσι βγαίνει νόημα δεν πάει να πει πως γι' αυτό το λόγο είναι το ίδιο ζώο. Πάντως δε νομίζω να ήταν μεγάλος κόπος για την Καθημερινή να κάνει μια επαλήθευση.

― Τι σου έχει κάνει η Καθημερινή ήθελα νά 'ξερα. Όλοι ξέρουν ότι οι ελέφαντες φημίζονται για τη μνήμη τους.

― Επειδή φημίζονται δεν σημαίνει πως ο συγκεκριμένος ελέφαντας, δέχομαι για μια στιγμή πως είναι ο ίδιος, χτύπησε τον άνθρωπο επειδή τον αναγνώρισε μετά από χρόνια. Θα προτιμούσα να ακούσω από ένα ζωολόγο για το είδος της μνήμης των ελεφάντων. Και βέβαια να μας πει αν είναι φυσιολογική μια τέτοια συμπεριφορά από ελέφαντα. Μήπως δηλαδή ένας άλλος ελέφαντας θα αντιδρούσε π.χ. με φωνές, ενώ αυτός ήταν βίαιος από αντίδραση στην εκπαίδευση που του κάνουν στο τσίρκο.

― ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ!

― ...

― ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΤΗ ΒΙΑ ΑΠ' ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ!

― Μα εγώ δεν ...

― Εσύ και οι ομοιοί σου την Καθημερινή δεν θα την ξαναπιάσετε στο στόμα σας!

― Μα ...

― ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ!

(αυλαία)


21 Ιουλίου 2015

Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός, η διακήρυξη

Θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε στην Ελλάδα μια σοσιαλιστική δημοκρατία. Δηλαδή μια εξουσία των εργαζομένων, που θα εμπνέεται από τις επαναστατικές ιδέες της εργατικής τάξης.

Ο σοσιαλισμός που θα εγκαθιδρύσουμε θα είναι ελληνικός, θα αποπνέει ρωμιοσύνη.

[Η] πορεία πρός το δημοκρατικό μετασχηματισμό ... δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη μέθεξη του Λαού μέσα απ' όλες τις μορφές της συλλογικής δημιουργίας.

[Ο] μετασχηματισμός δεν είναι μόνο μια διαδικασία μεταβολής των οικονομικών διαρθρώσεων, αλλά και μια βαθιά πολιτιστική και ηθική μεταρρύθμιση, που αγγίζει όλες τις σφαίρες του δημόσιου του και του ιδιωτικού.

[Ώ]σπου ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός να γίνει κυβέρνηση, ώστε η νέα ηγεμονία να καταστεί κυριαρχική δύναμη, για να αποθέσει τη σφραγίδα της σαν τέτοια στους θεσμούς, την πολιτιστική ανάπτυξη, την ηθική διάπλαση (διάσταση).

Ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός δεν μπορεί παρά να είναι το κόμμα των πραξικοπηματιών, σωστά;

Το ξέρω ότι είναι φανερό πως το σωστά το έγραψα λίγο ειρωνικά, μη νομίζετε.

Αλλά επειδή δυο-τρεις μπορεί να θεωρήσουν πως όντως ο Εθνικός Λαϊκός Συνασπισμός (πως μ' αρέσει να το γράφω!) είναι το κόμμα που θα συνιδρύσουν η Ζωή, ο Παναγιώτης, ο Πάνος, η Ραχήλ και τ' άλλα παιδιά, προσοχή.

Το κέιμενο (ακολουθούν αποσπάσματα προσεκτικά επιλεγμένα για τη δημιουργία εντυπώσεων) είναι κοντά τριάντα ετών, Δεκέμβριος του 1985.

Θα μπορούσε να θεωρηθεί προοίμιο της διάσπασης του ΚΚΕ εσ. σε ΚΚΕ εσ/Α.Α. και Ελληνική Αριστερά.

Και συγγραφέας του δεν είναι ο Μπανιάς, αλλά ο Κύρκος. Ναι, ο Λεωνίδας με τη φυσαρμόνικα που όλοι νοσταλγούμε γιατί αυτός ήταν ο αριστερός που θα ήθελε για φίλο κάθε μη αριστερός.


19 Ιουλίου 2015

Και με κομπιούτερς κατά των κακοποιών...


Η χρήση από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ηλεκτρονικών υπολογιστών άρχισε από το 1966 και σήμερα έχουν αναπτυχθεί 90 περίπου μηχανογραφικές εφαρμογές, που καλύπτουν θέματα διοικητικά και επιχειρησιακά (υλικού, προσωπικού, υπηρεσιών, αναζήτησης προσώπων, οχημάτων, αντικειμένων, κλπ).

Το υπουργείο διαθέτει τον ακόλουθο εξοπλισμό σε Η/Υ (ηλεκτρονικοί υπολογιστές):

  1. Η/Υ IBM S/38 MOD 7 με 20 τερματικούς σταθμούς που λειτουργεί σε 24ώρη βάση και ικανοποιεί ανάγκες σε θέματα διοικητικά και αποστολής.
  2. Η/Υ CDC-3500, ο οποίος θα αντικατασταθεί μέσα στο 1986.
  3. Δύο (2) τερματικούς σταθμούς CYBER 18-10M που συνδέονται στον Η/Υ CDC-3500 και έχουν περιορισμένη δυνατότητα τοπικής επεξεργασίας.
  4. Ένα (1) σύστημα εισαγωγής δεδομένων (DATA ENTRY) CYBER 18-20M με 12 οθόνες-πληκτρολόγια και δυνατότητα τοπικής επεξεργασίας και
  5. Δύο (2) συστήματα εισαγωγής δεδομένων PERTEX XL-40 με 25 συνολικά οθόνες-πληκτρολόγια.
Πρέπει να προσθέσουμε ότι επίκειται η παραλαβή και εγκατάσταση ενός Η/Υ IBM 4381 που θα αντικαταστήσει τον Η/Υ CDC-3500 και θα επιτρέψει την ανάπτυξη νέων μηχανογραφικών εφαρμογών.

(Τα Νέα, Αύγουστος 1985)