Μεγάλοι οι Έλληνες, Μεγαλύτερη η Βικιπαίδεια

Πήγα να τσεκάρω τους υπόλοιπους 100 συναδέλφους μου.

Λέω ας δω τι γράφουνε για τον, με τα τσαρούχια, πιο αμφιλεγόμενο, από τους τελευταίας εσοδείας τουλάχιστον.

Και μια γνωστή οσμή άρχισε να μου γαργαλάει τα ρουθούνια.

Έτσι εξηγείται λοιπόν αυτή η απίστευτη αδικία εις βάρος μου.

Δεν με βάλανε στους 100 επειδή δεν έχω βιογραφικό άρθρο στη Βικιπαίδεια!

Δεν πειράζει, ας ευνοηθούν οι ατάλαντοι και οι κλίκες.

Εγώ με την αξία μου κι όχι με ξένες πλάτες.

update: Οκ, αν πάει κανείς στους όρους χρήσης, στο τέλος γράφει:

Μεγάλοι Έλληνες Wiki: Ειδικότεροι όροι χρήσης

Τα άρθρα τα οποία παρουσιάζονται στο Wiki των Μεγάλων Ελλήνων δεν αποτελούν θέσεις τις οποίες ενστερνίζεται ή προσυπογράφει ο ΣΚΑΪ, ο οποίος παρέχει ένα ελεύθερο βήμα για τους πολίτες να εκφράσουν τις απόψεις τους για τους συγκεκριμένους έλληνες, σεβόμενοι τους όρους χρήσης της εφαρμογής.

Όλες οι αρχικές καταχωρήσεις προέρχονται από την ελληνική έκδοση της Wikipedia με όλες τις νόμιμες επιφυλάξεις για τα δικαιώματα χρήσης κειμένων και εικόνων που απορρέουν από το δικτυακό τόπο της και τους σχετικούς όρους χρήσης του.

Don't mess with Rizospastis, not without a socialist deodorant

Αν και χωρίς παραπομπή, το ειδησάριο του mediablog είναι από αυτά που σε υποχρεώνουν να παρατήσεις ό,τι κάνεις και να πέσεις με τα μούτρα στην αναζήτηση. Με ένα (μικροαστικό) μαντηλάκι στη μύτη να καλύπτει όσο γίνεται τη μπόχα της πτωμαΐνης.

ΝΕΤ - αίσχος!
Και πιθηκανθρώπους προσπάθησε να φτιάξει ο Στάλιν! Ετσι ισχυρίστηκε ντοκιμαντέρ της ΝΕΤ (Δευτέρα νύχτα)!! Ο,τι φτιάχνουν οι Υπηρεσίες, η ΝΕΤ το παίζει! Τέτοια η λύσσα όλων, που δε φοβούνται ούτε τη γελοιοποίησή τους! Ας συνεχίσουν, ο κόσμος όλο και καταλαβαίνει.

Τηλε...ΠΑΘΗ
Και πιθηκανθρώπους προσπάθησε να φτιάξει ο Στάλιν! Βρήκε σπέρμα πιθήκων και το φύτεψε σε σοβιετικές! Διότι δεν είχε αρκετό στρατό και έπρεπε να φτιάξει!!!!
***
Τέτοια προβάλλει η ΝΕΤ! Αυτή είναι η αστική ιδεολογία! Βρωμάει πτωμαΐνη!..
***
Ωστόσο, νομίζουν ότι θα βρούνε βλάκες, που θα τα πιστέψουν!...

Αυτός είναι ο Ριζοσπάστης που αγαπάμε. Ακούραστος υπερασπιστής των επιτευγμάτων του υπαρκτού σοσιαλισμού, λιανίζει τους συκοφάντες της σοβιετικής ένωσης χωρίς να κάνει εκπτώσεις ατο σπαρταριστό όσο και δηκτικό χιούμορ του.

Η αλήθεια είναι πως αρκεί να διαβάσει κανείς στη σελίδα του History Channel την ατάκα "Skeptics and believers get equal time to make their case" (220 χιτ στο shop.history.com), εαν τυχόν δεν γνωρίζει ήδη την ποιότητα των παραγωγών του. Από κοντά και η μοναρχοφασιστική Sun, που βάζει τον θείο Ιωσήφ να δίνει ο ίδιος την εντολή για τη διασταύρωση ανθρώπων με ΠΙΘΗΚΟΥΣ (με κεφαλαία). Ε, δεν θέλει πολυ για να δώσει ακόμη και κάποιος σαν εμένα τα δίκια στον Ριζοσπάστη.

Δυστυχώς ο αστικός τύπος έχει πάρει τα μαθήματα του από την εβδομηντάχρονη εποποιία του υπαρκτού. Η τελική νίκη ασφαλώς παραμένει δική μας, αλλά προς το παρόν επείγει να αποκρούσουμε τα πλαγιοκοπήματα από τις εφεδρικές μεραρχίες ζόμπι του ταξικού εχθρού.

New Scientist, The forgotten scandal of the Soviet ape-man

IT WAS the story with everything: secret papers, an evil Soviet dictator and a zealous zoologist hell-bent on breeding a creature that was half man, half ape. When details of Ilia Ivanov's attempts to create an ape-human hybrid emerged in the 1990s from the newly opened Russian archives, they prompted a rash of lurid headlines. Ivanov became the "Red Frankenstein". His proposed liaisons were invariably dangerous. There was even the suggestion that he had been ordered to breed super-strong hairy warriors for what The Sun in London dubbed "Stalin's mutant ape army".

Yet Ivanov's efforts during the 1920s to create an ape-human hybrid had been anything but secret, according to Alexander Etkind, a Soviet-born specialist in Russian history now at the University of Cambridge. Ivanov's project was a sensation at the time and generated almost as many headlines as it would later on, but when no ape-man materialised the fuss died down and his research was forgotten. Some 60 years later, scholars reconstructed events from scattered letters, notebooks and diaries held in assorted government archives. Despite years of digging, however, one vital part of the story remains elusive. "None of these documents reveals why he did it," says Etkind. After examining the available evidence, he thinks he has an answer (Studies in History and Philosophy of Biological and Biomedical Sciences, vol 39, p 205).

Independent, Stalin's space monkeys

Legend has it that the institute, which opened in 1927, was born of a secret Soviet plan to create a man-ape hybrid that would become a Soviet superman and propel the Soviet Union ahead of the West. The Soviet elite, goes the apocryphal tale that has appeared widely in Russian media, wanted to create a prototype worker that would be inhumanly strong and mentally dulled, to carry out the gruelling work of industrialising the vast expanses of newly Sovietised territory.

Scientists at the institute today admit that these experiments did go on at the institute, though they deny it was part of any overarching plan for the creation of a new race. The tests were performed by Ilya Ivanov, an eminent Russian biologist who had also collaborated with the Pasteur Institute in Paris. About the turn of the century he had perfected the technique of artificially inseminating mares, and had also produced cross-breeds between various different species. Then, Europe was alive with ideas of eugenics, and the Soviets were out to prove once and for all that Darwinism had superseded religion.

Ενδιαφέρουσα περίπτωση δείχνει αυτός ο Ίλια, άνθρωπος για όλες τις εποχές και όλα τα καθεστώτα.

Όπως και νά 'χει ξέρουμε καλά γιατί διάλεξαν, οι Υπηρεσίες, να ντουμανιάσουν τον κόσμο με την πτωμαΐνη ειδικά τώρα. Ξεκινάει την επόμενη Τετάρτη το 18ο συνέδριο του τιμημένου, οπότε κάθε κατεργάρης πάει στο κλουβί του με τη μπανάνα του.

Τα όρια της ρηχότητας

Κανονικά θα ήταν αρκετή η ανάμνηση του Μπένι Χιλ ώστε να συμπεράνει κανείς με ασφάλεια αν το μουστάκι του Χίτλερ το 2009 συνιστά τεκμήριο σάτιρας ή τεμπελιάς. Και παρότι σε καθέναν κάποια στιγμή η λίγη ή πολλή έμπνευση στερεύει, οπότε αρχίζει το ξαναζεσταμένο φαγητό, στην περίπτωση του Λαζόπουλου τα πράγματα είναι σοβαρότερα.

Δηλαδή η σάτιρα δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η σκέψη που κάνει ο μέσος Έλληνας στο σπίτι του, την ώρα που ακούει κάτι και μιλάει στη γυναίκα του και λέει «τι μας λέει ο…» και αυτό είναι το βαθύτερο αίσθημα του κόσμου, το οποίο καταγράφει η σάτιρα με τη δύναμη να φέρει αυτό το λόγο που αυτοί αρνούνται να ακούσουν, μπροστά και να τον ακούσουν. (βίντεο, απομαγνητοφώνηση)

Από λογική άποψη, η επίκληση του μέσου όρου για τη νομιμοποίηση της σάτιρας σε τι διαφέρει από την επίκληση του νόμου και της τάξης για τη νομιμοποίηση του αυταρχισμού; Για μένα, κι ας θεωρηθεί κακεντρέχεια (ή μήπως απόπειρα σάτιρας;), αυτό που συμβαίνει είναι πως ο Καρατζαφέρης της σάτιρας μέμφεται τον Λαζόπουλο της πολιτικής. Με το δίκιο του, όμως είναι μόνο δικό του.

Αλλά μπορεί να κάνω λάθος. Ίσως να μην πρόκειται για διαφορετικές όψεις της ίδιας δημαγωγίας. Πιθανόν ο Καρατζαφέρης να εκπροσωπεί τη συντηρητική δημαγωγία και ο Λαζόπουλος την προοδευτική. Το χειρότερο είναι άλλο. Η αντίληψη πως οι φορείς αποκρουστικών ιδεών, οι δράστες αποτρόπαιων πράξεων, έχουν την αντίστοιχη όψη.

Mπορούμε πλέον να πούμε με ευκολία, κρατώντας μια φωτογραφία, ότι τα εξέχοντα χαρακτηριστικά των εγκληματιών είναι το μεγάλο πηγούνι, το σκληρό βλέμμα, τα πυκνά μαλλιά και δευτερευόντως τα αυτιά που προεξέχουν, το στενό μέτωπο ή μια στραβή μύτη

Αν καλύψουμε το πρόσωπο του Χίτλερ, αν του ξυρίσουμε το μουστάκι διάβολε, οι φωτογραφίες δείχνουν να βγαίνουν από οποιοδήποτε οικογενειακό άλμπουμ. Αντίθετα, αν επιστρατεύσουμε τον Λαμπρόζο, δίπλα στην ενσάρκωση του Κακού τα παιδιά φαντάζουν σαν τα μεγαλύτερα αδερφάκια του μωρού του Ρόζμαρι. Και η κυρία Φόρστερ αρχιθαλαμηπόλος της Κόλασης.

Και μια ειλικρινής απορία. Αφού η σάτιρα δεν έχει όρια, πως γίνεται και δεν θυμάμαι καμία περίπτωση δικαστή που να σατιρίστηκε; Ο Σαρτζετάκης δεν μετράει, μιλάω για εν ενεργεία δικαστή ή εισαγγελέα. Και πάντα για σάτιρα, όχι κριτική.

Δεν λέω πως έχει συμβεί, αλλά όντως αναποδογυρίζω το μυαλό μου και δεν βρίσκω κάτι. Ένας καλός υποψήφιος πρέπει να είναι ο Λένυ Μπρους, ο βρωμόστομος. Αλλά νομίζω πως αυτός είχε κάνει σόου σε δίκη. Αυτοκαταστροφικό σαν υπερασπιστική μέθοδος, και αξιοθαύμαστο, αλλά ψάχνω για σάτιρα επί σκηνής συγκεκριμένου φυσικού δικαστή.

Ωρίμασαν οι συνθηκες για την κατάργηση της παρέλασης

Δεν μου αρέσει ο ρόλος του μάντη καλών, αλλά όπως έχουν τα πράγματα υπάρχει μια στατιστικά σημεντική πιθανότητα την 25η Μαρτίου 2009 να ζήσουμε ιστορικές στιγμές.

Βλέπω μαθητές και μαθήτριες να παρελαύνουν φορώντας κονκάρδες με το πρόσωπο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μπροστά στους επίσημους να στρέψουν το κεφάλι από την άλλη μεριά και άλλα τέτοια συμβολικά.

Αυτή είναι η αισιόδοξη εκδοχή.

Γιατί εκτός από τους μαθητές θα παρελάσουν και αστυνομικοί.

Αν μόλις εμφανιστούν γίνουν δεκτοί με την επευφημία "Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι" τα πράγματα είναι απλά και ανθηρά. Ο ντιτζέι θα βάλει τέρμα το εμβατήριο, ο σκηνοθέτης θα μας δείξει κάποια περαστικά πιτσούνια, ο εκφωνητής θα κάνει κάποιο ευφυές σχόλιο για το διττό χαρακτήρα της γιορτής και την επομένη το προκάτ ρεπορτάζ θα αναφέρει ότι ο κόσμος αποδοκίμασε κάποια περιθωριακά στοιχεία που επιχείρησαν, ανεπιτυχώς, να χαλάσουν την ωραία ατμόσφαιρα.

Αυτή είναι η ευχάριστη όψη της απαισιόδοξης εκδοχής.

Η δυσάρεστη θα μπορούσε να περιλαμβάνει μπογιές, λαχανικά και άλλα λιγότερο λάιτ υλικά όπως γουρουνοκεφαλές, αλκοόλ, υδρογονάνθρακες κλπ. Δεν υποστηρίζω ότι θα ήταν κακή ιδέα τα αγήματα της αστυνομίας να παρελάσουν μέσα σε αστυνομικό κλοιό. Ή αντί για πεζούς και μηχανοκίνητα να παρελάσουν τα ελικόπτερα της υπερεσίας, σε ασφαλές ύψος όμως.

Αλλά μια ψυχή πού 'ναι να βγει, ας βγεί φέτος.

Να καταργηθεί η παρέλαση τώρα που οι συνθήκες είναι ώριμες.

Αν περιμένουμε ως τον Οκτώβριο θα έχουν σαπίσει.

Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό τετράποδο

κυνικός ¹ -ή -ό [kinikós] Ε1 : I. που χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη συναισθηματικής ή ηθικής ευαισθησίας, που εκδηλώνει τις σκέψεις, τα συναισθήματα ή τις προθέσεις του χωρίς καμία προσπάθεια μετριασμού της δυσαρέσκειας που μπορεί να προκαλέσει, με πλήρη περιφρόνηση και αδιαφορία προς τους κοινά αποδεκτούς κανόνες ευπρέπειας ή ηθικής: Kυνική συμπεριφορά. Kυνική απάντηση / άρνηση. ~ άνθρωπος και ως ουσ. ο κυνικός.

Φαρισαίος ο [fariséos] Ο18 : 2. (μτφ.) άτομο που η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από την επιφανειακή και υποκριτική τήρηση των τύπων (της ηθικής, της ευγένειας κτλ.)· υποκριτής: Γέμισε ο τόπος με ψεύτες, φαρισαίους κι απατεώνες. ΦΡ γραμματείς και φαρισαίοι, για ανθρώπους υποκριτές.

Με το τρίτο κικιρίκου άρχισε να τα μαζεύει αλλά η ετυμηγορία είχε βγει ήδη από τις μικρές ώρες: κυνική η ομολογία του κυρίου.

Τριανταπέντε χρόνια μετά το έγκλημα, κάποιος ομολογεί. Χωρίς κομπασμό, χωρίς σάλτσες. Λέει πως σκότωσε δέκα ανθρώπους που δεν είχαν την παραμικρή δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους,. Ούτε την ενστικτώδη κίνηση να φέρουν τις παλάμες μπροστά από το πρόσωπο δεν ήταν σε θέση να κάνουν. Λέει πως δεν αντέχει τη θέα του αίματος, να φάει κρέας.

Και η διάγνωση είναι κυνισμός.

Εντάξει, φταίει λίγο η τυραννία των κλισέ. Αλλά περισσότερο μου φαίνεται πως είναι ο φόβος να αναγνωρίσεις στον εχθρό ακόμα και την ελάχιστη ανθρώπινη ποιότητα. Ο εχθρός αναγκαστικά είναι τέρας. Δεν ντρέπεται, δεν μεταμελείται, δεν αισθάνεται ενοχή, δεν ταράζουν εφιάλτες τον νομοτελειακά μοσχαρίσιο ύπνο του. Είναι ένα κτήνος. Κυνικό βέβαια. Αντίθετα, σε μας οι ανθρώπινες ιδιότητες εκφράζονται πληθωρικά, αφού όταν τις έριχνε ο Θεός από τον ουρανό κρατούσαμε την ομπρέλα ανάποδα.

Από την άλλη βέβαια είναι ένα ζήτημα αν όποιος σήμερα βλέπει με συμπάθεια τον τούρκο ηθοποιό θα επιδείξει ανάλογη γενναιοψυχία κατά το 2034. Όταν ο Κορκονέας αποφυλακιστεί και πει πως τα 25 χρόνια στη φυλακή δεν πήγαν χαμένα, πως έγινε άλλος άνθρωπος.

Χθες στον Άλφα είχε το American History X. Ευτυχώς δεν μας αφορά, ούτε συλλογικά, ούτε ατομικά.

Σ' ευχαριστώ Θεέ μου που δεν με έκανες κυνικό σαν εκείνο το κάθαρμα τον Τελώνη.

(μπόνους, μετά από επίμονη απαίτηση πολλών ακροατών, Northern Ireland: A Balanced Approach to Amnesty, Reconciliation, and Reintegration)

Για μια αστυνομία με σοσιαλιστικό πρόσωπο

Fleeing to the British Sector under Fire from the Garrisoned People’s Police (June 17, 1953)

On June 16, 1953, East Berlin construction workers marched from their work sites on the Stalinallee and from the Friedrichshain hospital toward the House of the Ministries (at the corner of Wilhelmstraße and Leipziger Straße) in protest against increases in production quotas without corresponding wage increases. There the crowd, which had grown to about 10,000 people, expressed its displeasure and demanded that the government be dissolved and free elections held. The police did not attempt to stop this demonstration. Obviously encouraged, tens of thousands of demonstrators assembled in the streets of East Berlin and in front of the House of the Ministries the next morning on June 17. This time, the Garrisoned People's Police [Kasernierte Volkspolizei], deployed to protect the House of the Ministries, repelled the crowd with rubber batons and warning shots. Soviet tanks rolled into East Berlin and the Soviet commandant declared martial law. Many of the demonstrators fled down the Leipziger Straße and over the Potsdamer Platz into the adjacent British sector. As word of the protests in East Berlin spread, one million citizens throughout East Germany, in more than 700 localities, went on strike and took to the streets demanding comprehensive political and social reforms. In the course of the violent repression of the uprising, thousands of protesters were arrested and many were killed. Although the exact number of victims is unknown, estimates in recent literature range from 55 to 300 deaths. Photographer unknown.

γκαντ ντεμν λάις

Η Αστυνομία φαίνεται να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινής γνώμης (64%). Τάση δυσπιστίας απέναντι στο θεσμό εκφράζει το 36% των ελλήνων ερωτηθέντων. Περισσότερη εμπιστοσύνη στην αστυνομία εκφράζεται από τις μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες (55-64 ετών: 68% - 65++: 77%), ενώ οι νεότερες ηλικιακές ομάδες, αν και τείνουν να εμπιστεύονται την αστυνομία, συγκεντρώνουν χαμηλότερα ποσοστά (15-24 ετών: 55% - 25-34 ετών: 56%).

ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ
ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
FLASH 179 - 2006

Περισσότερο εντυπωσιακό είναι πως η επίδοση στον δείκτη αυτό συμπίπτει με τον κοινοτικό μέσο όρο.

Στρατός [EL: 76% - EU25: 68%] - Αστυνομία [EL: 65% - EU25: 65%] - Ευρωπαϊκή Ένωση [EL: 62% - EU25: 45%] - Φιλανθρωπικές ή εθελοντικές οργανώσεις [EL: 61% - EU25: 66%] - Δικαιοσύνη [EL: 59% - ΕU25: 47%] - Βουλή των Ελλήνων [EL: 57% - ΕU25: 35%]

ΕΥΡΩΒΑΡΟΜΕΤΡΟ 64
ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2005